 Huidige
staat van de steen
In 1763 werd de RK schuilkerk "Het Stadhuis van
Hoorn" aan de Nieuwezijds Achterburgwal
(tegenwoordig de Dominicuskerk, Spuistraat 14)
verbouwd en van een nieuwe voorgevel voorzien.
De oude naam, al in 1621 hier bekend werd op een
nieuwe gevelsteen
in de toen moderne rococostijl weer aangebracht.
Bij de totale nieuwbouw in 1884 (architect P. H.
Cuypers) bleef de gevelsteen behouden
maar kreeg een onopvallende plek, hoog in de
onderbouw van de nooit voltooide toren,
op de hoek van de Korte Korsjespoortsteeg en de
Teerketelsteeg.
Het Kerkbestuur zal er zeker bij Cuypers op
aangedrongen hebben de oude gevelsteen,
tenslotte de naamgever van de kerk, te handhaven.
In zijn neo- gotische ontwerp was voor zo’n
rococo-ornament uiteraard geen plaats,
vandaar die rare, hoge plek.
Tekening van Adrianus Doesjan |
Steen, na restauratie, in het atelier
van Jan Hilbers |
In 1995/ 96, tijdens de laatste restauratie van het
kerkgebouw
werd op initiatief van de VVAG de gevelsteen
verplaatst van zijn vrijwel onzichtbare plek
in de Korte Korsjespoortsteeg naar de
Spuistraatgevel, naast de ingang van de pastorie.
Bij het uitnemen bleek dat het reliëf behoorlijk
geleden had door langslopend regenwater
en dat de tekst in een losse plint van Carara-
marmer was gehakt.
Jan Hilbers kon op zijn atelier de steen restaureren
en aan de hand van een tekening van Adrianus Doesjan
(in het prentenkabinet van het Westfries Museum te
Hoorn) van het in 1797 afgebroken oude raadhuis,
in de juiste kleur zetten.
Dit raadhuis was, net als de Waag en het Westfries
Museum
opgetrokken van Belgische hardsteen dat, om het
materiaal te accentueren, blauw geschilderd was.
Op vrijdag 19 april 1996 werd als afsluiting van de
totale restauratie
de eveneens gerestaureerde naamgever van de oude
schuilkerk onthuld
door burgemeester Schelto Patijn op de nieuwe plek
in de Spuistraatgevel. |
