Vóór en na restauratie

LIEFDE : IS : HET : FONDAMENT.

Dit was het motto dat Claes Reiniersz,
de katholieke stichter van het gelijknamige hofje aan de Keizersgracht 334-346,
in 1618 boven de poort die via een smalle gang toegang gaf
tot het achter de woonhuizen gelegen hofje, liet plaatsen.
Ook een gevelsteen met zijn wapen kreeg een plek boven de poort.
Over deze Claes Reiniersz is weinig bekend en ook over de toestand van het hofje
voor de totale verbouwing/ vernieuwing in 1913 is vrijwel niets opschrift gesteld.
Stadshistoricus Wagenaar vermeldt slechts de spreuk en de wapensteen boven de ingang
en zegt dat het hof bestaat uit 18 woningen die rondom een luchtig bleekveld zijn gebouwd.
Bij de totale vernieuwing van 1913 was ook het pand Keizersgracht 332,
rechts naast de oude toegangspoort betrokken.
De, oorspronkelijke 18de eeuwse halsgevel werd door architect J N Hendrix vervangen
door het huidige pand, dat als het ware over de smalle gang heen werd gebouwd.
Bij deze verbouwing kreeg de hardstenen toegangspoort zijn huidige gedaante.

 

De gevelsteen met het wapen van de stichter, met zijn initialen en de jaaraanduiding 16-18, die,
zoals te zien is op de afbeelding in het Grachtenboek van Caspar Philips (1768-1771) de oude poort sierde,
werd in de nieuwe entreepartij opgenomen, evenals de hardstenen tekststeen van de oude poort.
Of dit de originele tekststeen is, is niet zeker want op de binnenplaats van het hofje
is nl. een vrijwel identieke tekststeen opgesteld. Welke de originele steen is niet meer te achterhalen.

Het ophakken van de contouren van het jaartal

Toegangspoort van het Claes Reynierszhofje

Een paar jaar geleden werd in het kader van een totale renovatie van het achterliggende hofje
ook de Keizersgrachtgevel plus de poortomlijsting schoongemaakt.
De gevelsteen werd toen op zeer grove wijze gezandstraald.
Waarschijnlijk hadden de zandstralers niet in de gaten dat, in tegenstelling tot de omlijsting,
de gevelsteen niet van hardsteen maar van het veel zachtere Bentheimer zandsteen was.
Door deze onvakkundige behandeling kreeg het oppervlak een grof, bijna pokdalig aanzien.
Dit is goed te zien op de foto, waar Wil Abels voorzichtig bezig is de contouren van het jaartal op te hakken.
Vorig jaar had de VVAG het bestuur van het Rooms Catholiek Oude Armen Kantoor,
dat sinds 2000 kantoor houdt op het hof, benaderd met het verzoek om een offerte uit te mogen brengen
om de mishandelde wapensteen een opknapbeurt te laten geven.
Het bestuur stemde toe en Wil Abels kon aan het werk.
Hij heeft het gehele oppervlak van het reliëf a.h.w. geplamuurd
en door beschildering weer “scherpte” aangebracht.

De tekststeen, die erg vuil was en een paar scheuren vertoonde
kon in deze herstelbeurt meegenomen worden en ziet er nu, met de vergulde tekst weer prima uit.

Onno Boers.

Terug