De ontdekte gevelsteen
|
De top van de fraai gedetailleerde halsgevel |
Van de
oorspronkelijke vroeg 17de eeuwse bebouwing langs
het eerste gedeelte van de Keizersgracht is,
afgezien van enkele grote panden zoals het Huis met
de Hoofden (1622) en de Coymanshuizen (1624)
maar weinig overgebleven.
De meeste panden die nu het beeld van de gracht
bepalen
zijn uit het einde van de 17de eeuw en uit de 18de
eeuw en ook de 19de en 20ste eeuw zijn
vertegenwoordigd.
Keizergracht 280 |
De 17de- en 18de eeuwse panden zijn de
opvolgers
van de, meestal lagere oorspronkelijke
bebouwing.
Al naar gelang de welstandseisen van
nieuwe eigenaren
werden de oude panden met een etage
verhoogd
en van een eigentijdse nieuwe gevel
voorzien.
Een probleem bij zo'n verbouwing/
vernieuwing van een huis
was het verplichte handhaven van de oude
huisnaam
die doorgaans als gevelsteen aangebracht
was.
In een strakke "moderne" gevel waar
ornament en versiering
slechts aan de top van de klok- of
halsgevel voorkwam,
was doorgaans geen plaats voor een
ouderwetse gevelsteen.
De bouwmeester van het pand
Keizersgracht 280,
een vlakke bakstenen gevel,
bekroond door een fraai gedetailleerde
halsgevel, had in 1718 een eenvoudige,
doeltreffende en tevens goedkope
oplossing gevonden. |
In
plaats van de oude huisnaam IN DE 2 BYEKORFE
opnieuw te laten hakken
als ornament in de frontonvulling gebruikte hij
de oude gevelsteen,
het huis werd in 1645 al met die naam aangeduid,
als centraal punt in de frontonvulling.
Geflankeerd door fors gebeeldhouwde bladvoluten
is de gevelsteen met twee bijenkorven
en op een licht golvend lint langs de onderrand
de tekst IN DE 2 BYEKORFE,
duidelijk te onderscheiden als een vreemd
element
Dit
reliëf met de twee bijenkorven kunnen we dus als "in
de gevel verplaatste",
of hergebruikte gevelsteen beschouwen,
net als de Drie Koningen in de top van Keizersgracht
88
en de 17de eeuwse piekenier (lansdrager) in de
topbekroning van de klokgevel Kloveniersburgwal 67. |
