Het rechterbeeld was zonder twijfel een liggende leeuw met een forse kroon
waarop nog resten van bladgoud te zien waren.
Het linkerbeeld riep wat vragen op, was het een leeuwin of een wolf?
Gezien de spitse snuit en de grote gepunte oren is het geen leeuwin, hoewel dat wel logisch zou zijn
(Twee identieke pakhuizen naast elkaar: Leeuw / Leeuwin), maar duidelijk een wolf,
zoals ook in de Voorlopige Monumentenlijst van 1928 te lezen valt (pag.175, nr. 536-538):
”Op de bekroningen van 272- 274 een leeuw en een wolf naar elkaar toegewend”.
Dr. M.Revesz- Alexander, de auteur van het standaardwerk over Amsterdamse pakhuizen
(Die alten Lagerhauser Amsterdams, Den Haag 1928, pag 90
en afbeeldingen op pag. 93 en 94) noemt de topfiguren foutief “das Lowenpaar”.

Na schoonmaak, oppervlaktebehandeling en beschildering in de natuurlijke kleuren
en het vergulden van de kroon, keerden beide beesten in de loop van 1992 weer terug op hun oude plek.
De kroon blinkt prachtig in het zonlicht.