Het is dan wel niet het hoogste huis op het Begijnhof, dat is het rechter buurpand,
maar wel het huis met de meest weelderige achttiende eeuwse klokgevel op het hof.

Vanaf de, met acanthusblad gedecoreerde aanzetstukken, rijzen de rijk versierde zijvoluten omhoog
welke eindigen in een soort fantasiekapiteel in typische Lod. XIV vorm.
De gevel wordt afgesloten door een uiterst ingewikkeld vormgegeven fronton,
bekroond door een enorme, bijna vrijstaande kroon.
Tussen en onder al dit vormgeweld staat in hoog- reliëf
een bijna levensgroot Mariafiguur met kind aan de borst.
Een golvend tekstlint met S.MARIA sluit het geheel aan de onderkant af. 

In de zomer van 2009 stond het huis voor een schilderbeurt in de steigers
en kon, op verzoek van de Stichting Het Begijnhof, Wil Abels
het beeldhouwwerk aan de top van dichtbij bekijken en onderzoeken.
Bij verwijdering van de dikke bentheimkleurige verflaag kwamen diverse kleursporen te voorschijn
aan de hand waarvan Abels het geheel in kleur kon zetten.
De immense kroon werd verguld evenals de maansikkel waar Maria op bleek te staan.
Deze maansikkel, van de kuisheid, was door dikke lagen verf vrijwel onzichtbaar geworden.

Het geheel is nu weer, zeker als de zon er op schijnt,een opvallend, stralend element geworden.
Ook opvallend, maar dan moet je heel goed kijken is de onbedekte linkerborst van de Mariafiguur. 

P.s. Tenslotte is het leuk om te melden dat dit Begijnhofpand twee keer op een Nederlandse postzegel voorkomt.
Op een Zomerzegel 1975 van 80 cent een aanzicht van het gehele huis naar een tekening van R.J.Draijer
en op een toeslagzegel uit 1996 een foto van de rijk versierde topgevel.