 Na restauratie
In de 18de eeuwse stadsbeschrijving van Jan Wagenaar
valt, in deel 2, op pagina 457 te lezen:
"Men plagt hier, nog in de voorgaande eeuwen een
gilde van leerbereiders en leertouwers te hebben".
Deze hadden zich bij de huidenvetters in de
Barndesteeg en de Bloedstraat gevestigd,
aan beide zijden van de Huidenvetterssloot (thans
gedempt en met een hek afgesloten).
Bij een stadskeur van 11 december 1631 werd echter
bepaald
dat deze, stank verspreidende industrie daar niet
meer uitgeoefend mocht worden.
Barndesteeg 13- 15, in
1968 © Gemeentearchief Amsterdam
De gevelsteen, een prachtig cartouche, uitgevoerd in
uitbundig kwabornament,
te dateren in het eerste kwart van de 17de eeuw,
zou de gevel van het voormalige gildenhuis van de
huidenvetters gesierd hebben.
In ieder geval wordt in 1624 al de huisnaam Het
Huidenvetterswapen in de Barndesteeg genoemd.
Bij een verbouwing in het begin van de 20ste eeuw
werd de steen uit de gevel genomen
en in 1921 opgenomen in de verzameling van de
Vereniging tot behoud van Gevelsteenen.
Iets later werd het cartouche ingemetseld in de
gevelstenenmuur in de Sint Luciënsteeg.
Na een restauratie van het pand in de Barndesteeg in
1965 is het Huidenvetterswapen weer teruggekeerd
naar het oude adres als bruikleen van het Koninklijk
Oudheidkundig Genootschap. |
